Η ράτσα στην αυλή
Το ανδαλουσιανό άλογο πίσω από το θέαμα
Από πού κατάγεται το ανδαλουσιανό, ή αλλιώς το Καθαρόαιμο Ισπανικό Άλογο, γιατί ο Φίλιππος Β΄ ίδρυσε βασιλικό στάβλο στην Κόρδοβα και για ποιο σκοπό εκτράφηκε η φυλή.
Κλείστε τη θέση σας στις στάβλες ↗Ένα άλογο, δύο ονόματα
Το ανδαλουσιανό ονομάζεται επίσης Καθαρόαιμο Ισπανικό Άλογο, στα ισπανικά Pura Raza Española, ή PRE. Πήρε το όνομά του από την Ανδαλουσία, στα νότια της Ισπανίας, και κατάγεται από τα ιβηρικά άλογα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Σύμφωνα με τη Wikipedia, αναγνωρίζεται ως ξεχωριστή φυλή από τον 15ο αιώνα και η διάπλασή του έχει αλλάξει ελάχιστα μέσα στους αιώνες. Ο τουριστικός οργανισμός της Ισπανίας αποκαλεί το PRE πρωταγωνιστή του θεάματος της Κόρδοβας.
Αρχαίες ρίζες
Οι τοιχογραφίες σε σπήλαια δείχνουν ότι τα άλογα ζουν στην Ιβηρική Χερσόνησο εδώ και 20.000 έως 30.000 χρόνια. Πολλοί λαοί άφησαν το αποτύπωμά τους στις ιβηρικές φυλές, μεταξύ τους Κέλτες, Καρχηδόνιοι, Ρωμαίοι, γερμανικά φύλα και Άραβες. Το ιβηρικό άλογο αναγνωρίστηκε ως ταλαντούχο πολεμικό άλογο ήδη από το 450 π.Χ. Μελέτες DNA υποδεικνύουν ότι το ανδαλουσιανό και το άλογο Barb της Βόρειας Αφρικής πέρασαν το Στενό του Γιβραλτάρ και επηρέασαν αμοιβαία τις γενεαλογικές τους γραμμές.
Μοναχοί και γενεαλογικά αρχεία
Μερικά από τα αρχαιότερα γραπτά γενεαλογικά αρχεία στην καταγεγραμμένη ευρωπαϊκή ιστορία τηρούνταν από Καρθουσιανούς μοναχούς, από τον 13ο αιώνα. Οι ευγενείς ανέθεταν στα μοναστήρια το έργο της εκτροφής αλόγων, επειδή οι μοναχοί ήξεραν γραφή και ανάγνωση. Στα τέλη του 15ου αιώνα δημιουργήθηκαν ιπποφορβεία ανδαλουσιανών αλόγων σε Καρθουσιανά μοναστήρια. Εκεί έτρεφαν ισχυρά άλογα ικανά να σηκώσουν βάρος για το Στέμμα της Καστίλης, από ισπανικές φοράδες jennet, ένα μείγμα jennet και warmblood που ήταν ψηλότερο και πιο στιβαρό από το αρχικό jennet.
Το βασιλικό άλογο της Ευρώπης
Το ιβηρικό άλογο έγινε γνωστό ως το βασιλικό άλογο της Ευρώπης και εμφανίστηκε σε πολλές βασιλικές αυλές και σχολές ιππασίας. Μέχρι τον 16ο αιώνα, επί των βασιλειών του Καρόλου Ε΄ και του Φιλίππου Β΄, τα ισπανικά άλογα θεωρούνταν τα εκλεκτότερα στον κόσμο. Η Ισπανία τα χρησιμοποιούσε και ως εργαλείο διπλωματίας, παραχωρώντας άλογα και δικαιώματα εξαγωγής σε ευνοούμενους πολίτες και άλλους βασιλείς. Τα ποιοτικά άλογα ανήκαν κυρίως στους εύπορους, ακόμη και στην Ισπανία.
Ο Φίλιππος Β΄ και η Κόρδοβα
Η Wikipedia καταγράφει ένα βασιλικό διάταγμα του Φιλίππου Β΄, με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 1567, που επισημοποίησε τον Ισπανικό Ίππο και ίδρυσε έναν βασιλικό στάβλο στην Κόρδοβα. Τα άλογα που εκτρέφονταν εκεί έφεραν σημάδι με ένα R μέσα σε ένα εστεμμένο C. Οι πηγές διαφέρουν ως προς τη χρονολογία ίδρυσης, από το 1567 έως το 1572, και όλες τηv τοποθετούν στη βασιλεία του Φιλίππου Β΄. Οι στάβλοι είναι το ίδιο κτίριο που σήμερα φιλοξενεί το θέαμα, γι' αυτό η φυλή και ο τόπος ανήκουν μαζί.
Πώς είναι το άλογο
Τα Ανδαλουσιανά είναι στιβαρά, συμπαγή και κομψά, με μακριές, πυκνές χαίτες και ουρές. Η Wikipedia δίνει μέσο ύψος περίπου 156 εκατοστά στο ακρώμιο. Το πιο συνηθισμένο τρίχωμα είναι το γκρίζο, αν και εμφανίζονται καστανοκόκκινα και άλλα χρώματα. Η φυλή είναι γνωστή για την ευφυΐα, την ευαισθησία και την ηρεμία της, καθώς και για μια κίνηση εκτεταμένη, υψηλή και ρυθμική. Ο τοξωτός λαιμός και το ενεργητικό βήμα της την έκαναν επίσης δημοφιλή φυλή για τον κινηματογράφο.
Για ποιο σκοπό εκτράφηκε
Μέσα στους αιώνες η φυλή έχει επιλεγεί για την αθλητικότητά της. Τα Ανδαλουσιανά χρησιμοποιούνταν για κλασική ιππασία, άμαξα, ταυρομαχία και εργασία με ζώα. Η Wikipedia τα συγκαταλέγει μεταξύ των πρώτων αλόγων που χρησιμοποιήθηκαν για κλασική ιππασία, και ακόμη και σήμερα αγωνίζονται στην κλασική ιππασία. Το 2010, περισσότερα από 185.000 εγγεγραμμένα Ανδαλουσιανά υπήρχαν παγκοσμίως. Οι τρεις παραδόσεις που αναφέρονται στο θέαμα της Κόρδοβας — κλασική ιππασία, doma vaquera και alta escuela — αντλούν από αυτή την ιστορία εργασίας και τελετουργίας.
Σε όλο τον κόσμο
Τα ισπανικά άλογα διαδόθηκαν ευρέως ως εργαλείο διπλωματίας, και μέχρι τον 15ο αιώνα ήταν γνωστά σε όλη τη Μεσόγειο και στη βόρεια Ευρώπη. Οι conquistadores του 16ου αιώνα τα ίππευαν, και μέχρι το 1500 είχαν εδραιωθεί σε εκτροφεία στη Σάντο Ντομίνγκο. Το Ανδαλουσιανό είναι στενά συγγενικό με το πορτογαλικό Λουζιτάνο και βρίσκεται στην καταγωγή πολλών θερμόαιμων στην Ευρώπη και φυλών στην Αμερική.
Πηγές